كارشناسي تربيت بدني آموزش و پرورش كاشان

معلمان ورزش پزشکان بدون مطب در مدارس هستند.

بسمه تعالی

طناب زنی:

تحقیقات علمی انجام شده حاکی از آن است که طناب زنی در بهبود کارکرد قلب و عروق و همچنین افزایش قدرت و انعطاف پذیری بدن بسیار مؤثر است.

طبق مطالعات منتشر شده در فصلنامهٔ رزیدنس، 10 دقیقه طناب زدن از 30 دقیقه جاگینگٰ (دوی نرم و آهسته)برای قلب مؤثرتر است.

همچنین یافته ها نشان می دهد طناب زدن تنش و فشار عصبی را می کاهد و سطح انرژی در بدن را بالا می برد.شرکت کنندگان در یک تحقیق در مرکز تحقیقات علمی آمادگی جسمانی دانشگاه الینویز آمریکا زمانی که در مدت زمان 60 دقیقه، 5 روز در هفته و به مدت 10 هفته طناب می زدند مورد مطالعه و آزمایش قرار گرفتند.

نتایج عبارت بودند از:

ران و زانو های قدرتمندتر و افزایش اندازهٔ نرمهٔ ساق پا(عضلهٔ دوقلوی پشت پا)،همچنین توانایی پرش بهتر و سرعت دویدن بالاتر. بعلاوهٔ اینکه آنها چابک تر، دارای انعطاف پذیری بیشتر و قلب های قویتری شدند.

برخی منابع می گویند که طناب زنی حتی می تواند مثل یک جایگزین آسپرین عمل کند.

چرا؟بدلیل آنکه تمرینات شدید باعث تولید سطح بالایی از مواد مسکن طبیعی در بدن در پاسخ به فعالیت طاقت فرسا می شود.این مواد مسکن که بتا- اندرفین(Beta-Endorphin) نامیده میشوند، یک مادهٔ شبه هورمون است که توسط مغز و غدهٔ هیپوفیز تولید می شود و باعث افزایش مقاومت بدن در برابر درد شده و موجب ایجاد احساس سلامتی و آرامش در انسان می شود.هرچه شخص به لحاظ فیزیکی از تناسب بهتری برخوردار باشد، مقدار بیشتر و با سرعت بیشتری بتا- اندرفین در بدن تولید می شود.

طناب زنی 720 کالری در ساعت(با 140-120 بار طناب زنی در دقیقه)می سوزاندکه برابر مقداری است که با 6 مایل (حدود 10 کیلومتر) دویدن مصرف می شود و دو برابر کالری است که یک فرد در هنگام انجام بازی والیبال یا تنیس می سوزاند.

مبتدیان این رشته از پرش کنندگان باتجربه بالاتر می پرند و اصولاًً در معرض شکستگی استخوان ساق پا و دیگر صدمات ناشی از استفادهٔ بیش از حد مفاصل و ماهیچه ها قرار می گیرند.در هنگام جاگینگ ضربه ای  در اثر انرژیی که مستقیم به مچ پا و زانوها منتقل می شود، به پاشنهٔ پا وارد می آید.در طناب زنی ابتدا هنگامیکه به سینهٔ پا(قسمت برجستهٔ کف پا)ضربه وارد می شود ماهیچهٔ نرمهٔ ساق پا منقبض می شود و باعث جذب بیشتر ضربهٔ وارده به پا بعلاوهٔ انتشار انرژی بطور یکنواخت در تمام قسمتهای آن می شود.

مانند دیگر شکل های ورزش، طناب زنی باید با اعتدال و میانه روی آغاز شود.شروع خیلی سریع معمولاً منجر به آسیب رسانی به اندام ها و اتلاف انرژی می شود.باید از سطح پرشی محکم اما نرم و قابل انعطاف استفاده شود.فرش با کرک کوتاه یا فرشی که بر روی سطح چوبی اتاق قرار گرفته باشد، مناسب است اما بر روی چمن و سطوح بتنی(سیمانی) و سفت نباید تمرین کرد.باید از کفش مناسب ورزشی قابل انعطاف استفاده کرد تا مانع از آسیب رسانی به ساق و مچ پا بشود.با حداقل 5 دقیقه پیاده روی نرم باید بدن را گرم کرده و پس از آن باید حرکات کششی آهستهٔ مچ پاها،زانوها،نرمهٔ ساق پا و قسمت های بالایی پا صورت پذیرد.

به عنوان آخرین مطلب،تجهیزات به نسبت ارزان هستند و می توانید هر جا که می روید آنرا به همراه داشته باشید.قبل از آنکه شروع کنید باید طناب مناسبی بخرید.توصیه می شود که طنابی با قیمت 10 تا 20 دلار که از طراحی علمی برخوردار باشد را از فروشگاه های لوازم ورزشی خریداری کنید.به منظور آزمایش مناسب بودن طول طناب،روی طناب درحلیکه در وسط آن قرار گرفته اید بایستید.درصورتی طول طناب مناسب است که دسته های آن به زیر بغل شخص مورد نظر برسد.

برگرفته از مقالهٔ JUMPING ROPE   نوشتهٔ:Dr.Darrell M.Schreyer,D.C

[ یکشنبه 19 آذر1391 ] [ 14:31 ] [ كارشناس ]

[ ]